Artist: Miyavi
Track: We love you ~Sekai wa Kimi wo Aishiteru~
เปลี่ยนธีมแล้วนะคร้าบ จะใช้ไปอีกเป็นปีเลย 5555+ การเปลี่ยนธีมแต่ละครั้งนี่มันสิ้นเปลืองพลังงานจริงๆ ครั้งนี้เป้นครั้งแรกที่ทำเฮดเองด้วย 5555+
มาต่อแล้วกับวันที่2 (พูดเหมือนต่อฟิก - -*)
มีคนสงสัยว่าทำไมไม่อัพให้จบๆไปเลยทีเดียว
อืม...ก็คงได้พิมพ์กันยาวเลยภูเก็ตทะลุออกแม่ฮ่องสอนน่ะครับ (แผนที่ประเทศไหนเนี่ย -*-)
พิมพ์ยาวๆคนอ่านก็ขี้เกียจอ่าน แค่นี้ก็คิดว่าคงจะขี้เกียจอ่านกันพอสมควรแล้ว 555+
อีกอย่างผมรู้สึกว่าพิมพ์ไปทีละวันมันทำให้ซึมซับได้ง่ายกว่ายังไงไม่รู้แฮะ
เอาล่ะ มาเริ่มวันที่2ในญี่ปุ่นกันเลย!
วันที่2นี่ ตื่นขึ้นมาก็ปวดหลังปวดแขนเล็กน้อย เพราะหมอนและที่นอนแข็งครับ ไม่ค่อยชินเท่าไหร่ ตื่นขึ้นมาแปรงฟัน เปลี่ยนชุด (ไม่ต้องอาบนั้า สบายจริงๆ 5555+) แล้วก็ออกมานั่งที่ห้องนั่งเล่น พ่อก็หยิบหนังสือแหล่งท่องเที่ยวในเกียวโตให้ดู บอกว่าวันนี้จะไปวัดคิโยมิสึ ผมก็บอกว่ารู้จัก *-*
เปิดๆดูไปสักพักแม่ก้เรียกกินข้าว ห้องกินข้าวอยู่ฝั่งตรงข้าม เดินก้าวครึ่งก็ถึง 555+ บอกทำไม เป็นขนมฟังหน้าแฮมชีส แล้วก็ซุป รู้สึกจะเรียกว่า มิโสะชิรุ รึเปล่าน้า ไม่แน่ใจ แต่อร่อยครับ แต่ที่ตกใจมากคือ ขนมปังแผ่นอะฮะ ใหญ่เท่าบ้านเลย 5555+ ทั้งใหญ่แล้วก็หนามากๆ กินชิ้นเดียวก็อิ่มเกินอิ่้มแล้วล่ะคร้าบ มีนมด้วย อร่อยมากกกกกกกกกกก ปกติก็ชอบนมอยู่แล้ว แต่มาเจอนมของญี่ปุ่น รู้สึกว่าจะเป็นยี่ห้อกุหลาบขาว[Shiroi bara] 5555+ อร่อยมากกกกกก ><
นั่งเล่นอีกนิดหน่อยก็ออกเดินทางครับผม มีการแบบ ขับรถออกไปไกลพอสมควร พ่อก็พูดอะไรขึ้นมาไม่รู้ ไทสุเกะก็แบบ...เฮ้ย ลืม
แม่ก็แบบ อ้าว แม่ก็ลืม ก็เลยต้องย้อนกลับไปเอาของกันใหม่ พอจอดรถ ไทสุเกะกะแม่รีบไปเอาของ ไทสุเกะก็กลับมาที่รถก่อน แล้วก้บอกอะไรซักอย่างกับพ่อ พ่อก็ เฮ่ย ลืม! 5555+ ต้องวิ่งเข้าบ้านไปเอา ไทสุเกะก็หันมาบอกกับผมว่า
"มีของที่ลืมเยอะแยะไปหมด" 5555+ เป็นครอบครัวที่น่ารักจริงๆ
ขับรถไปอีกนานพอสมควรก็มาถึงเกียวโตครับ แล้วซากิโตะคนนี้ก็ได้มาเยือนบ้านเกิดของ เคียวแล้ว เย้!!!! [เผื่อใครไม่รู้ เคียว เป็็้นนักร้องนำวง Dir en grey ครับ ส่วนบ้านที่ผมไปอยู่ก็อยู่ใน เฮียวโงะ ซึ่งเป็นจังหวัดบ้านเกิดของสามีสุดรัก นามว่า คาโอรุ มือกีต้าร์ของวงนะครับ 5555+ ] ดูเหมือนว่าพ่อจะไม่ค่อยคุ้นเส้นทางในเกียวโตนะครับ เห็นพ่อ แม่และไทสุเกะ จ้องแล้วก็ชี้ตามจอนำทางที่ติดในรถกันใหญ่เลย สุดท้ายก็ไปจอดรถตรงที่ที่เค้ารับจอดรถอะครับ ราคาแพงเหลือเชื่อ 15 นาทีแรก 100 เยน (ประมาณ30บาท จอดในไทยได้ตั้งหลายชั่วโมง =[]=!!) แล้วก็เดินขึ้นไปตามทางน่ะครับ ตามทางมีรถเข็นไว้บริการด้วย เคยเห็็้นมั้ยครับ มันเหมือนกับการเดินทางในสมัยก่อน ที่แบบ่วามีคนรับจ้างเข็นรถพาไปที่ต่างๆน่ะครับ รูเสึกจะไม่ได้ถ่ายรูปมา....แอบเศร้า...
มีรถเข็นแล้วก็คนเข็นคอยส่งเสียงเรียกลูกค้าน่ะครับ 5555+ เจอคนเข็นคันนึงเสียงหล่อจนน่าตกใจเลย เหอๆ ได้ยินเค้าพูดครับ ไม่ได้นั่งเองหรอกนะ เดินเอากับครอบครัวสนุกกว่าเยอะ
แล้วก็ไปเจอโบ คาซึยะ กับครอบครัว นั่งรอใบตองกับโคตะ ก็เลยชวนโบไปซื้อซอฟต์ครีมกิน แล้วไงน่ะเหรอ? ซอฟต์ครีมโคนแรกในชีวิต...โคนรั่ว Y๐Y โฮๆๆๆๆๆๆ แพงด้วย ตั้ง 300 เยน (100 บาท)
ในที่สุดก็หมดความพยายามกับการกินตอนที่โคตะมาถึง ก็เลยมุ่งหน้าสู่วัดคิโยมิสึกัน กับโบ คาซึยะ ใบตอง โคตะ แล้วก็ครอบครัวคร้าบ เดินไปตามทางก็จะมีพวกร้านขายของที่ระลึกน่ะครับ ก็จะเป็นญี่ปุ่นๆซะส่วนใหญ่แหละ อย่างร้านขายของที่ระลึก ยูกาตะ ทีนี้ใบตองกะโบก้ไปเจอร้านยูกาตะ ก็เข้าไปดูกันท่าทางจะนาน ผมเลยขอออกมาเดินไปดูร้านอื่นดีกว่า (ความจริงก้อยากได้ครับ แต่เมื่อวานที่บ้านเค้าเรียกไปลองมาแล้ว ปรากฏว่าเค้าจะให้น่ะครับ ฮึกๆ ดีใจอย่างรุนแรง...)
ไปเจอร้านนึงออกแนวหลงมา เป็นร้านที่ขายของเกี่ยวกับศิลปินครับ พนักงานหน้าตาโฉดยืนคุมร้านอยู่2คน แต่พอมองเข้าไป....Dir en grey ลุค Macabre แขวนอยู่ อ๊ากกกกกกกกกกกกกก เกือบกระโดดตัวลอยไปแล้ว รีบเดินกลับไปบอกพวกโบว่าอยู่ร้านนั้น แล้วรีบวิ่งกลับไปทันที ไม่รุ้ตัวเลยนะเนี่ยว่าพ่อเดินตามมาด้วย เห็นพนักงานหน้าตาถึกๆ แต่เจ้าของกลับเป็นคุณป้าแก่ๆซะนี่ 5555+ คุณป้าก็ถามพ่อผมว่า ไม่เข้าใจภาษาญี่ปุ่นใช่มั้ยเนี่ย
พ่อก็บอกว่า เข้าใจนิดหน่อย
ป้าก็เลยถามผมว่า ชอบใคร ผมก็บอกว่า Dir en grey ป้าเค้าก็ อืมๆ Dir en greyนะ ทางนี้ๆ
ผมเดินตามไป ตอนแรกเจอพวงกุญแจ กรี๊ดๆๆ ป้าก็ไปหยิบแบบเป็นเซตมาให้ บอกว่าเนี่ยๆ1200 แต่ลดให้เหลือพันนึง ผมก็อืมๆ เอาๆ แต่พ่อก็จ่ายให้อะ T_T ยังไงก็ขอบคุณนะค้า ก่อนจะออกมาก็ถามว่าขอถ่ายรูปร้านได้มั้ย ป้าก็บอกว่าได้ แต่พอออกมา พ่อก็เดินนำออกไปแล้ว เลยไม่ได้ถ่าย เดินไปอีกแปปนึงก็เจอประตูทางเข้าวัด เจอ ส้มและโฮสต์ที่ชื่อโยเฮ (มีน้องสาวด้วย ชื่อ นานามิ แต่คนที่บ้านเรียกว่านัจจัง น่าร้ากกกกกก) ก็ถ่ายรูปๆ
เรียงจากซ้าย โยเฮ (โฮสต์ ส้ม) ไทสุเกะ ส้ม ผม แล้วก็ นัจจัง น้องโยเฮ ＞＜
แล้วรออีกนานโบกะใบตองก็ยังไม่มา เลยบอกแม่กะไทสุเกะว่า ขอวิ่งกลับไปร้านตรงนู้นแปปนะ แล้วก็วิ่งไปเลย 5555+ ไปถึงหน้าร้านคุณป้าเค้าก็แบบ อ้าว มาแล้วเหรอ 5555+
ผมถ่ายรูปร้านไปได้รูปนึง จู่ๆป้าเค้าก็หยิบโปสเตอร์เดออกมาวางไว้ให้ถ่ายด้วย โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก รู้สึกจะเป็นตอนYuramekiนะ เก่ามากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก คือแบบ....เห็็้นเท่านั้นแหละ กรี๊ดออกมาเลย 5555+ คุณป้าใจดีมากๆ โอย ตายๆๆๆๆ ดีใจสุดๆ
ขอบคุณแล้วก็เดินกลับไปที่เดิมใบตองกะโบมาพอดี ถ่ายรูปสักพักก็เดินขึ้นไป ประทับใจตั๋ั่ววัดคิโยมิสึมากครับ เพราะช่วงที่ผมไปเป็นฤดูใบไม้ร่วง (ก็ช่วงนี้ไม่่ใช่เหรอ -*-) ตรงบัตรก็จะเป็นรูปวัดคิโยมิสึตอนฤดูใบไม้ร่วงครับ
อยากเล่าประวัติวัดจัง 5555+ แต่เดี๋ยวจะยาวเกินไป
เอาเป็นว่า คิโยมิสึ แปลว่า นํ้าใส ครับ คนที่มาแทบทุกคนจะไปดื่มนํ้าศักดิ์สิทธิ์ที่ไหลลงมาจากบนเขา(มั้ง -*-) ซึ่งเชื่อว่านํ้าทั้งสามสายจะหมายถึง สุขภาพ เงินทอง และั ปัญญาครับ เค้าบอกว่าถ้าอยากจะให้อันไหนดี ต้องเลือกเอาแค่อย่างเดียวนะครับ ผมก็กินๆไปไม่รู้ว่าอันไหนคืออันไหนหรอกครับ รู้แค่ว่าเย็นดี 5555+
ถึงจะเป็นวัดเก่าอย่างนี้ แต่ตรงที่วางกระบอกนํ้านี่เป็นที่ฆ่าเชื้อด้วยนะครับ ^^
นี่แหละครับร้านที่บอก พนักงานน่ากลัว -*-
แต่ความจริงใจดีนะครับ 555+
สิ่งที่คุณป้าไปหยิบออกมา ＞//＜
ชินยะ...Gomennasai
55555+ ชินยะหายไปเกือบหมดเลย เคียวก็หายไปครึ่งตัว ทอจจิกับคาโอรุด้วย
เง้อ....ไม่มีฝีมอืก็งี้แหละครับ....เศร้า...
ถ่ายกันที่มุมนี้กันอีกรอบ เรียงจากซ้ายนะคร้าบ
โบ ใบตอง ริสะโกะจัง(น้องคาซึยะ) ผม ไทสุเกะ คาซึยะ
แม่โคตะ แม่ไทสุเกะ(น้าบอกว่านึกว่าเป็นพี่สาวไทสุเกะ 5555+)
แล้วที่นั่งอยู่คือ โคตะครับ รูปนี้น่ารักดี ^^
เป็นคนชอบถ่ายรูปเล่นฮะ *-* (บอกทำไม?)
นี่คือแผ่นป้ายที่ให้เขียนคำอวยพรแล้วก็นำไปแขวนครับ
เรียกว่าอะไรลืมไปแล้วอ่า -*- ไว้ไปศึกษาแล้วจะมาบอกนะ
อย่างนี้เรียกว่าแอบถ่ายครับ 5555+
หลังของไทสุเกะกับคาซึยะตอนชมวิวจากวัดคิโยมิสึครับ
เนี่ยแหละครับ มุมถ่ายรูปยอดฮิต 5555+
มองไปแล้วจะเห็นตัวเมืองเกียวโตด้วยครับ
จากสถานที่ในรูปข้างบน มองลงมาจะเห็นภาพนี้ครับ
คนต่อแถวรอดื่มนํ้าศักสิทธิ์
พอชมวิวแล้วก็เดินลงบันไดนี่มา คนเสื้อเหลืองในภาพคือ พ่อของไทสุเกะครับ
ลงบันไดมาแล้วมองย้อนกลับขึ้นไปจะเห็นเป็นภาพแบบนี้
เดินลงบันไดมาก็เพื่อดื่มนํ้าศักดิ์สิทธิ์ครับ
ชื่อของวัดก็มาจากส่วนนี้แหละ
ขากลับเดินออกมาไปกินข้าวก็เจอพระมาขอรับบริจาคด้วย รู้สึกว่าองค์(หรือ รูป หว่า? ให้อภัยกับความเน่าภาษาไทยของผมด้วยคร้าบ >/\< ฮือๆ เศร้าจัง เป็นคนไทยแต่ใช้ภาษาไทยไม่ค่อยถูกนี่รู้สึกแย่จัง -*-)นี้จะเป็นผุ้หญิงนะครับ
วัดอะไรก้ไม่รู้ที่ไปขอพรมาครับ
ที่เห้นในรูปก็คือที่ไปขอพรครับ วิธีการคือ
โยนเหรียญลงไปในกล่องไม้ สั่นกระดิ่ง
โค้งหนึ่งที ตบมือ2ที ขอพร ขอเสร็จก็โค้งอีกทีครับ
ไปดูสวนหินนิดหน่อย
บันไดหอบแฮ่ก ระหว่างลงจากวัดมารุยามะครับ
สวยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก สวยจริงๆครับ ชมวิวตรงนั้นแล้วก็เดินดูไปเรื่อยๆอะครับ ถ้าเป็นตอนที่ใบไม้เปลี่ยนสีแล้วคงจะสวยแบบมากๆเลยล่่ะน้อ แล้วก้มีเรื่องฮาๆนิดหน่อย คือโบบอกให้ลองชิมขนมอะไรซักอย่างรสชาเขียวที่มันบอกว่าอร่อยมาก
ผมก็ลองกิน แล้วรสชาติมันแบบ.....อืม อร่อยแหละมั้ง-*- แต่กินเกินชิ้นเดียวไม่ได้แน่ๆ รู้สึกไม่ดีอะครับ ก็เลยทำหน้าแย่ๆ แล้วหันไปอีกทาง ซึ่งก็คือทางที่คาซึยะยืนอยู่ เค้าเห็นผมทำหน้าแบบนั้นก็ขำอะครับ โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกก ในที่สุดคาซึยะก็็้ยิ้มให้ซะที น่ารักสุดๆไปเร้ยยยยย (แล้วเอาไทสุเกะไปทิ้งไว้ไหน? -*-)
เคยเห็นแต่ในภาพ พอมาเห็นของจริงแล้วแบบ
โฮกกกกกกก Y๐Y
อันนี้ถ้าให้เดา คงเป็นแบบที่ที่คนมาขอพรล่ะมั้ง โยนเหรียญเข้าไปยิ่งลงในถ้วยยิ่งดี แล้วก็ขอพร (ออกแนวจินตนาการไปเรื่อย...)
ที่ญีปุ่่นนอกจากจะมี นํ้า/บุหรี่ หยอดตู้แล้ว ยังมีไอติม ช็อกโกแลต ฟิล์มถ่ายรูป แล้วก็กางเกงใน(อันนี้เคยอ่านเจอในหนังสือนะ - -*)หยอดตู้ด้วยนะครับ
จากนั้นก็แยกกับโบครับ ผมกับใบตองก็ไปโอซก้า คืนนี้จะไปพักที่โอซาก้ากันครับ พรุ่งนี้มีโปรแกรมเด็ด ก่อนหน้านั้นก็แวะที่ย่านช็อปปิ้งชื่อ? ของเกียวโตครับ ร้านแรกที่ผมเข้านี่ชื่อ ร้าน Manekiya ครับ เป็นร้านขายตุ๊กตาจากผ้าญีปุ่่น แล้วที่สะดุดตาคือตุ๊กตาแมวกวักเหมือนที่LoFtที่ผมอยากได้มากกกกกกกกกกกกกกกกก ริ่บวิ่งเข้าไปเลย 55555+ ตุ๊กตาแมวน่ารักไม่ไหวแล้ว เลือกซื้ออยู่นานแสนนาน พอจะไปจ่าย ไทสุเกะก็จ่ายให้แล้วบอกว่า เป็นของขวัญ งุงิ
เดินต่อไปก็แวะร้านKinokuniyaแล้วก็กลับครับ
ระหว่างทางเจอร้านแผงลอยแต่ทำเสื้อผ้าเหมือนของh.Naotoด้วยแหละครับ สวยมากๆ แต่ไม่ได้แวะเลยน่อ....
แวะกินข้าวกันที่ร้านไหนซักร้านนี่แหละ -*- ที่ประทับใจคือเกี๋ยวซ่าอะครับ สั่งไปว่าเกี๊ยวซ่าสำหรับกี่คน เค้าก็จะใส่จานมาให้น่าจะประมาณ8ตัวต่อแถวมั้งครับ แล้วก็จำนวนแถวตามจำนวนคนครับ -*- สังเกตมาทุกร้านแระ ไม่มีคำว่างกอยู่ในสายเลือดเลยครับ มาอยู่ญีปุ่่นเรียกได้ว่าต้องยัดทุกมื้อจริงๆ -*- ทำไมจานนึงกับข้าวมันเยอะอย่างเน้ ! =[]=!!
จากนั้นก็็้ตรงไปโอซาก้าเลยครับ โฮกกกกกกกก
ได้มาบ้านเกิดของ ชินยะ (มือกลองวง Dir en grey นะคร้าบ) อย่างเป็นทางการแล้ว เย้!!!! หลังจากวันแรกแค่นั่งรถผ่าน วนๆหาโรงแรมกันอยู่ซักครู่ก็เจอ เป็นโรงแรมที่เล็กแล้วก็ดูเหมือนตึกแถวมากกว่าอะน่อ จัดการเืรื่องเช็กอินกันสักพักก็ขึ้นห้องได้ครับ แม่บอกว่าผมนอนห้องเดียวกับใบตอง แต่ตอนนี้ใบตองออกไปกินข้าวอับที่บ้าน ผมเลยนั่งอนยู่คนเดียว
โฮกกกกก ห้องค่อนข้างแคบนะครับ ยิ่งห้องนํ้ายิ่งไม่ต้องพูด ไม่ต้องถึงกับแมวดิ้นตายหรอกครับ หนูมาดิ้นได้ก็เก่งแล้ว - -* (แต่ถึงอย่างนั้นก็คืนละ 17000เยนเชียวนะ!!! เกือบ4000แน่ะ -*-)
นั่งรอๆๆๆ ดูทีวีไปเรื่อยๆ (มีรายการโชว์ที่WaT มาออกด้วย รังสีวายแผ่มาก 5555+)
แล้วใบตองก็มา พ่อกะแม่ใบตองชวนออกไปเดินเล่นครับ ไปๆๆๆ
ห้องพักในโรงแรมครับ
ห้องนํ้า...มีแค่นี้แหละครับ -*-
ถ่ายจากระเบียงห้องครับ
ถ่ายจากระเบียงห้องเหมือนกัน
นี่แหละครับ ภาพโดยรวมของห้อง โฮกกกกกก หมื่นเจ็ดพันเยน =[]=!!!
เดินกันไปเรื่อยๆแบบเรื่อยๆจริงๆ แล้วก้บอกแม่โคตะไปด้วยว่า
วงที่ผมชอบจะมีไลฟ์ที่นี่วันที่9 แต่ผมต้องกลับวันที่7 แม่โคตะก็บอกว่าน่าเสียดายเนอะ ฮือๆๆๆ
จากนั้นก็เดินต่อไป ไกลอะครับ เดินไปจนถึงปราสาทโอซาก้าแน่ะ แม่โคตะก็เล่าให้ฟังถึงประวัติเป็นมา ผมก็ อืมๆ ชื่อของบางคนก็เคยได้ยินมาบ้าง แม่เค้าก็ถามว่าเข้าใจด้วยเหรอ ผมก็บอกว่า ก็พอเข้าใจบ้างแหละ ทั้งบ้านเค้าก็หัวเราะแล้วบอกว่า เป็นคนไทยแต่รู้ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น แต่โคตะเ็ป็็้นคนญี่ปุ่นแท้ๆยังไม่รู้เลย แล้วโคตะก็บอกว่าเคยมาเป็นครั้งแรกด้วย 5555+ อ่านะๆ
เดินเข้าประตูไป เห็นคู่รักเดินกันเ็ป็็้นคู่ๆด้วย อะโหย โรแมนติกขั้นพีก นึกถึงคาโอรุขึ้นมาเลยครับ 5555+
เดินจนถึงตัวปราสาท ถ่ายรูปด้านนอกแล้วก็เดินกลับครับ กว่าจะถึงก็เกือบๆเที่ยงคืนเลยมั้ง อาบนํ้าสระผม เสร็จแล้วก็ออกมารอผมแห้งก็ดูทีวี เป็นรายการที่าอนการถ่ายภาพนู้ดอะครับ ถอด! ถอดจริงๆนะนั่น-*- เห็็้นหมดเลยจริงๆด้วย เงิ้วววววว
สุดท้ายก็นอนตอนตี1ครับ อะเหอๆ
อ่้อๆ ตอนเข้าไปที่ปลายเตียงมีชุดยูกาตะวางอยู่ นึกถึงในเรื่องนานะเลยหละครับ ^^
ประตูทางเข้าปราสาทโอซาก้า
ส่งท้ายกันด้วยรูปปราสาทโอซาก้าตอนกลางคืนครับ
โฮกกกกก ยาวมากเลยนะเนี่ย แอบง่วง อีก3นาที ตีสองแระ 5555+
ไปล่ะคร้าบ พรุ่งนี้ไปโอซาก้า โปรแกรมเด็ด! แต่ผมเฉยๆนะ ผมหมายความว่้า จะไปหรือไม่ไปก็ได้อะน่อ เพราะถ้าให้เลือก ผมคงอยากไปโกเบมากกว่า แต่ก็สนุกนะครับ
สวัสดีฮะ *-*
งุงิๆ สังเกตตรงขวดนํ้านะครับ
วันที่ไปเกียวโตนี่ผมได้กินนํ้ายี่ห้อนี้ด้วยแหละ ><
วิดวิ้วววววว ได้กินนํ้ายี่ห้อเดียวกับคาโอรุด้วย
ถึงจะไปกินกันคนละประเทศก็เถอะนะ
ชินยะน่ารักจุง ><
แล้วก็ รักคาโอรุที่สุดเร้ย ,,>_<,,
ของเรามีแท็กสโครบาร์ 2 อันอะคือตรงบอดี้กะตรงเนี้ย (แต่โค้ดสีเดวกัน)
