หมายเหตุ - กำลังปรับปรุงไดอยู่ครับ อาจจะดูไม่เข้าที่เข้าทางเท่าไหร่ครับผม
อะเหอ อะเหอ แอบพ่อเล่นคอม
เง้อ...ก่อนอื่นมีอะไรอยากบ่นนิสนึงงงงง
ครูเอกน้าาาาาา เป็นครูสอนกีต้าร์ผมครับ กะลังเรียนป.โทอยู่
แต่...แต่...ดันเอาการบ้านภาษาอังกิดมาให้ผมทำ
โอ้ยยยย มันก็ไม่ได้ยากอะไรมากหรอก แต่มีอยุ่งานนึง ชิ้นล่าสุดเนี่ยแหละ
สั่งตอนเย็นของวันศุกร์แล้วจะเอาเช้าวันเสาร์!!!!!!!!!!!
โอ้ย แล้วมันดันเป็นงานชิ้นสุดท้ายเลย หิน สุดๆ
แล้วคืนวันศุกร์ผมก็ไม่สบาย...หมดกัน ทำอะไรไมไ่ด้เลย...
ครูเค้าเลยเลื่อนเป็นอาทิดหน้าซึ่งก็คือวันนี้
เขียนไปเมื่อวาน ครูเพิ่งดทรมาบอกรายละเอียดที่ผมนึกว่าผมรู้หมดแล้ว โอ๊ยยยยย ต้องมานั่งแก้ใหม่อีก เวนๆๆๆ 300คำนะ อ๊ากกกกกก =[]=
แต่เอาวะ เพื่อครูเอกสุดที่รัก ซากิทำได้!!!!!
มะวันก่อนอ่าน เคียว ตอนที่282ครับ
เง้อ...เศร้า
หลอกลูกตนเองว่าเป็นลูกของคนอื่น เพียงเพื่อไม่อยากให้ลูกรู้ว่าเกิดมาเป็นลูกของคนบาป
ไม่ต้องการให้ลูกเรียกตนเองว่าพ่อ เพราะไม่อยากให้ลูกมีพ่อเป็นคนบาป...
ทำไมยิ่งใหญ่อย่างเน้!!!!!!!!
อ๊ากกกก สงสารโทคิจังเป็นที่สุด...
(ขออนุญาตลอกคำแปลของ พี่Kyomitsuมานะครับ)
ฟุบุกิ - ยอมเรียกว่าพ่องั้นเหรอ...ข้าคนนี้น่ะรึ...ดูท่าทางจะรู้ความจริงและความทรงจำคงจะกลับมาแล้วสินะ...
ทั้งๆอย่างนั้นแล้ว...
โทคิจัง - ท่านพ...
ฟุบุกิ - แต่ว่าจงอย่าเรีกฟุบุกิคนนี้อีกเป็นครั้งที่สอง...
แล้วก็ลืมทุกสิ่งทุกอย่างซะ...เจ้าไม่ต้องการพ่อที่เป็นคนบาปหรอก...จงอยู่ต่อไปในฐานะลูกของมุรามาสะเถอะ
โทคิจัง - ไม่เอา!!! แบบนั้นไม่เอาหรอก! มีชีวิตอยู่ึคนเดียวน่ะ ไม่ไหวหรอก...
ยุอัน - นั่นก็หมายความว่า โทคิโตะเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวแล้วนะ
โทคิจัง - ...พวกเจ้า...
ฟุบุกิ - เคียว...และพวกเจ้าทุกคน ฝากโทคิโตะ...ฝากอนาคตของตระกูลมิบุด้วย...
เคียว - ...อา
ฟุบุกิ - โทคิโตะ...ขอดูหน้า...ชัดๆอีกครั้ง
เคียว - โทคิโตะ! หลบไป!!!
แล้วมันก็เปงยังเงี้ย ฟูซังเข้ามาบังโทคิจังไว้ แล้วก็สลายไปเปงผง
โฮๆๆๆๆๆๆๆ ทาม้ายยย เมื่อไหร่โทคิจังถึงจะมีความสุขเนี่ย
ดูเด้ะ!!!!!! =[]=
ทั่นแดงอ้ะ ฆ่าฟูซังไม่พอ ยังจะมาทำสุดเริฟทั้งหลายแบบนี้อี๊กกกกก
ก๊าซซซซซซซ โฮๆ ตอนนี้เศร้ามากมาย....ฮือๆ แปะปลอบใจผมเท ฮือๆ ToT
แกนิ่ อัพไดแบบที่ชาวบ้านเค้าไม่รุ้เรื่องแล้วยังจะมาให้ชั้นปลอบเนี่ยนะ? - คาโอรุ
อ่าว ไม่เข้าใจตรงไหนอะ
ก็จุ่ๆก็ขึ้นมาเงี้ย โทคิจัง ฟูซัง ทั่นแดง คนที่เค้าไม่อ่านจะรู้มั้ย? - คาโอรุ
โห่ยยย คนที่ไม่อ่านเค้าก็ไม่สนหรอกน่า แบบว่ามันอัดอั้นอ้ะ สงสารโทคิจัง อยากระบาย
แปะอ้ะ ยืมอกร้องไห้หน่อยดิ
เออๆ มาเดะ โอ๋ๆ เงียบซะน้า - คาโอรุ
**ซุกอกคาโอรุ** ฮือๆ ทั้งๆที่เพิ่งรู้ความจริงแท้ๆ แต่พ่อก็ต้องมาจากไปซะแล้ว โฮๆๆๆๆ
เอ้าๆ เงียบได้แล้วๆ ยังอัพไดไม่เส็ดเลย อัพให้เส็ดก่อนสิ - คาโอรุ **เช็ดนํ้าตา**
.....................................
.......................
.............
......
..
เง้อ...ตอนนี้ อยากคอสมิจิรุจังมากเลยล่ะครับ มิจิรุวงMaskน่ะ เง้อ...สมองบ้าคิดไรอยู่ม่ารุ
จู่ๆก็ดันหันมาชอบสิ่งสวยงามๆขึ้นมากะทันหัน -*-
ไปแระครับ วันนี้อัพไร้สาระจริงๆ เหอเหอ บะบายๆ
รูปนี้คุณสามีเซะซี่เจรงเจร๊ง >w<
.
.
.
อะเหอ อะเหอ แอบพ่อเล่นคอม
เง้อ...ก่อนอื่นมีอะไรอยากบ่นนิสนึงงงงง
ครูเอกน้าาาาาา เป็นครูสอนกีต้าร์ผมครับ กะลังเรียนป.โทอยู่
แต่...แต่...ดันเอาการบ้านภาษาอังกิดมาให้ผมทำ
โอ้ยยยย มันก็ไม่ได้ยากอะไรมากหรอก แต่มีอยุ่งานนึง ชิ้นล่าสุดเนี่ยแหละ
สั่งตอนเย็นของวันศุกร์แล้วจะเอาเช้าวันเสาร์!!!!!!!!!!!
โอ้ย แล้วมันดันเป็นงานชิ้นสุดท้ายเลย หิน สุดๆ
แล้วคืนวันศุกร์ผมก็ไม่สบาย...หมดกัน ทำอะไรไมไ่ด้เลย...
ครูเค้าเลยเลื่อนเป็นอาทิดหน้าซึ่งก็คือวันนี้
เขียนไปเมื่อวาน ครูเพิ่งดทรมาบอกรายละเอียดที่ผมนึกว่าผมรู้หมดแล้ว โอ๊ยยยยย ต้องมานั่งแก้ใหม่อีก เวนๆๆๆ 300คำนะ อ๊ากกกกกก =[]=
แต่เอาวะ เพื่อครูเอกสุดที่รัก ซากิทำได้!!!!!
มะวันก่อนอ่าน เคียว ตอนที่282ครับ
เง้อ...เศร้า
หลอกลูกตนเองว่าเป็นลูกของคนอื่น เพียงเพื่อไม่อยากให้ลูกรู้ว่าเกิดมาเป็นลูกของคนบาป
ไม่ต้องการให้ลูกเรียกตนเองว่าพ่อ เพราะไม่อยากให้ลูกมีพ่อเป็นคนบาป...
ทำไมยิ่งใหญ่อย่างเน้!!!!!!!!
อ๊ากกกก สงสารโทคิจังเป็นที่สุด...
(ขออนุญาตลอกคำแปลของ พี่Kyomitsuมานะครับ)
ฟุบุกิ - ยอมเรียกว่าพ่องั้นเหรอ...ข้าคนนี้น่ะรึ...ดูท่าทางจะรู้ความจริงและความทรงจำคงจะกลับมาแล้วสินะ...
ทั้งๆอย่างนั้นแล้ว...
โทคิจัง - ท่านพ...
ฟุบุกิ - แต่ว่าจงอย่าเรีกฟุบุกิคนนี้อีกเป็นครั้งที่สอง...
แล้วก็ลืมทุกสิ่งทุกอย่างซะ...เจ้าไม่ต้องการพ่อที่เป็นคนบาปหรอก...จงอยู่ต่อไปในฐานะลูกของมุรามาสะเถอะ
โทคิจัง - ไม่เอา!!! แบบนั้นไม่เอาหรอก! มีชีวิตอยู่ึคนเดียวน่ะ ไม่ไหวหรอก...
ยุอัน - นั่นก็หมายความว่า โทคิโตะเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวแล้วนะ
โทคิจัง - ...พวกเจ้า...
ฟุบุกิ - เคียว...และพวกเจ้าทุกคน ฝากโทคิโตะ...ฝากอนาคตของตระกูลมิบุด้วย...
เคียว - ...อา
ฟุบุกิ - โทคิโตะ...ขอดูหน้า...ชัดๆอีกครั้ง
เคียว - โทคิโตะ! หลบไป!!!
แล้วมันก็เปงยังเงี้ย ฟูซังเข้ามาบังโทคิจังไว้ แล้วก็สลายไปเปงผง
โฮๆๆๆๆๆๆๆ ทาม้ายยย เมื่อไหร่โทคิจังถึงจะมีความสุขเนี่ย
ดูเด้ะ!!!!!! =[]=
ทั่นแดงอ้ะ ฆ่าฟูซังไม่พอ ยังจะมาทำสุดเริฟทั้งหลายแบบนี้อี๊กกกกก
ก๊าซซซซซซซ โฮๆ ตอนนี้เศร้ามากมาย....ฮือๆ แปะปลอบใจผมเท ฮือๆ ToT
แกนิ่ อัพไดแบบที่ชาวบ้านเค้าไม่รุ้เรื่องแล้วยังจะมาให้ชั้นปลอบเนี่ยนะ? - คาโอรุ
อ่าว ไม่เข้าใจตรงไหนอะ
ก็จุ่ๆก็ขึ้นมาเงี้ย โทคิจัง ฟูซัง ทั่นแดง คนที่เค้าไม่อ่านจะรู้มั้ย? - คาโอรุ
โห่ยยย คนที่ไม่อ่านเค้าก็ไม่สนหรอกน่า แบบว่ามันอัดอั้นอ้ะ สงสารโทคิจัง อยากระบาย
แปะอ้ะ ยืมอกร้องไห้หน่อยดิ
เออๆ มาเดะ โอ๋ๆ เงียบซะน้า - คาโอรุ
**ซุกอกคาโอรุ** ฮือๆ ทั้งๆที่เพิ่งรู้ความจริงแท้ๆ แต่พ่อก็ต้องมาจากไปซะแล้ว โฮๆๆๆๆ
เอ้าๆ เงียบได้แล้วๆ ยังอัพไดไม่เส็ดเลย อัพให้เส็ดก่อนสิ - คาโอรุ **เช็ดนํ้าตา**
.....................................
.......................
.............
......
..
เง้อ...ตอนนี้ อยากคอสมิจิรุจังมากเลยล่ะครับ มิจิรุวงMaskน่ะ เง้อ...สมองบ้าคิดไรอยู่ม่ารุ
จู่ๆก็ดันหันมาชอบสิ่งสวยงามๆขึ้นมากะทันหัน -*-
ไปแระครับ วันนี้อัพไร้สาระจริงๆ เหอเหอ บะบายๆ
รูปนี้คุณสามีเซะซี่เจรงเจร๊ง >w<
.
.
.
แปะคับ..
ไร? - คาโอรุ
ผมรักแปะนะ
หรอ...อืม ขอบใจนะ - คาโอรุ
ไม่รักผมบ้างหรอ...
ไม่เห็นต้องถามนี่นา ก็น่าจะรู้อยู่ - คาโอรุ
รักหรอ?
ไม่้รุๆ ไปนอนได้แล้ว เด็กโง่ - คาโอรุผลักหลัง
อยากนอนซุกอกอุ่นๆของแปะอ้ะ นะนะนะ
เออๆ ปะๆ นอนๆ - คาโอรุเดินเข้าห้อง
ฮิ้ววววววว คืนนี้ซากิจะไม่หลับเลยคร้าบบบบ >w<
ไร? - คาโอรุ
ผมรักแปะนะ
หรอ...อืม ขอบใจนะ - คาโอรุ
ไม่รักผมบ้างหรอ...
ไม่เห็นต้องถามนี่นา ก็น่าจะรู้อยู่ - คาโอรุ
รักหรอ?
ไม่้รุๆ ไปนอนได้แล้ว เด็กโง่ - คาโอรุผลักหลัง
อยากนอนซุกอกอุ่นๆของแปะอ้ะ นะนะนะ
เออๆ ปะๆ นอนๆ - คาโอรุเดินเข้าห้อง
ฮิ้ววววววว คืนนี้ซากิจะไม่หลับเลยคร้าบบบบ >w<
เพิ่งอ่านเคียวเล่ม 1 กะ 2 เอง
